Cefodox
Klasyfikacja ATC
Wskazania Cefodoxa
Stosuje się go w leczeniu chorób zakaźnych, które rozwijają się na skutek działania drobnoustrojów nadwrażliwych na lek:
- zapalenie zatok z zapaleniem krtani i migdałków, a także zapalenie gardła i zapalenie ucha;
- zapalenie płuc lub oskrzeli;
- odmiedniczkowe zapalenie nerek lub zapalenie pęcherza moczowego (umiarkowane lub łagodne);
- zakażenia naskórka, kości i tkanek miękkich oraz stawów;
- zapalenie cewki moczowej z zapaleniem odbytnicy i dodatkowo zapalenie szyjki macicy o etiologii gonokokowej.
Farmakodynamika
Działanie bakteriobójcze leku na organizm rozwija się dzięki zdolności acetylowania transpeptydazy wewnątrz błon komórek bakteryjnych. W rezultacie zaburzone zostają procesy formowania ścian komórkowych drobnoustrojów.
Wiele bakterii Gram-ujemnych (takich jak Klebsiella, Providencia, Escherichia coli, a także Proteus mirabilis, Pseudomonas, Serratia, Haemophilus influenzae i Citrobacter) i niektóre drobnoustroje Gram-dodatnie są bardzo wrażliwe na cefodox.
Niską wrażliwość wykazują beztlenowce o niskiej wrażliwości.
Wiele szczepów enterokoków z Clostridium, mykoplazm z Legionella i Chlamydia, a także szczepy gronkowców opornych na metycylinę pozostają oporne na lek.
Farmakokinetyka
Lek jest aktywnie wchłaniany w układzie pokarmowym.
Wskaźnik biodostępności substancji wynosi około 52%. Składnik leczniczy przenika do większości tkanek z wydzielinami, kumulując się w ich wnętrzu. Kumulację cefpodoksymu obserwuje się wewnątrz płuc z wątrobą, mięśniami, tkanką kostną i nerkami. Ponadto przechodzi przez torebki ropni do płynu mózgowo-rdzeniowego. Substancja nie podlega metabolizmowi.
Wydalanie leku odbywa się przez nerki.
Dawkowanie i administracja
Schemat stosowania tabletek.
Antybiotyk w tabletkach można przepisać nastolatkom powyżej 12 roku życia, jak również dorosłym. Wielkość dawki wynosi 0,2-0,4 g.
W leczeniu chorób układu moczowo-płciowego lub górnych dróg oddechowych o podłożu zakaźnym przepisuje się 0,2 g leku na dobę. W leczeniu zapalenia płuc lub oskrzeli przyjmuje się 0,4 g substancji. Biorąc pod uwagę wielkość porcji, lek należy przyjmować 1-2 razy na dobę.
Czas trwania cyklu leczenia zależy od charakteru przebiegu patologii i ustala go lekarz.
Sposób stosowania zawieszenia.
Aby przygotować zawiesinę, należy wykonać następujące czynności: najpierw wstrząsnąć butelką z proszkiem, a następnie wlać do niej przegotowaną zimną wodę - do specjalnego znaku na ściance butelki. Wodę należy dodawać w 2 etapach; jednocześnie od czasu do czasu wstrząsać butelką, aby mieszanka stała się jednorodna. Gotową zawiesinę można stosować 5 minut po przygotowaniu. Przed każdą dawką leku wstrząsnąć pojemnikiem z mieszanką.
Zawiesinę leczniczą należy przyjmować z jedzeniem. Odstęp między dawkami wynosi 12 godzin.
Dzienna dawka leku wynosi 10 mg/kg. Maksymalna dozwolona dawka dzienna wynosi 0,4 g. Lek należy przyjmować w 2 dawkach, ponieważ maksymalna dozwolona dawka pojedyncza wynosi 0,2 g.
Stosuj Cefodoxa podczas ciąży
Ponieważ nie przeprowadzono odpowiednich badań dotyczących wpływu leku na kobiety w ciąży, można go przepisywać kobietom w tym okresie wyłącznie, jeśli istnieją ścisłe wskazania.
Ponieważ substancja czynna leku kumuluje się w mleku matki, w trakcie leczenia należy przerwać karmienie piersią.
Przeciwwskazania
Przeciwwskazane do stosowania u osób z nadwrażliwością na składniki leku.
Zawiesiny nie powinny przyjmować osoby chore na galaktozemię, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub hipolaktazję.
Skutki uboczne Cefodoxa
Stosowanie leku może wywołać wystąpienie następujących skutków ubocznych:
- pojawienie się nudności, biegunki lub wymiotów;
- rozwój bólów głowy;
- pojawienie się wysypki lub świądu skóry;
- zwiększone stężenie kreatyniny i mocznika we krwi;
- zwiększone stężenie transaminazy wątrobowej;
- zaburzenie procesów leukopoezy lub trombocytopoezy;
- rozwój eozynofilii.
Przedawkować
W wyniku zatrucia mogą wystąpić następujące objawy: biegunka z nudnościami lub wymiotami. U osób z niewydolnością nerek może wystąpić encefalopatia, która ustępuje po zmniejszeniu stężenia leku w osoczu.
W celu wyeliminowania przedawkowania konieczne jest płukanie żołądka, hemodializa i leczenie objawowe.
Interakcje z innymi lekami
Jednoczesne stosowanie leków zobojętniających kwas żołądkowy oraz leków blokujących aktywność końcówek H2 z Cefodoksem prowadzi do osłabienia wchłaniania tego ostatniego.
W przypadku jednoczesnego stosowania leku z lekami nefrotoksycznymi należy stale monitorować czynność nerek.
Połączenie leku z probenecydem powoduje zwiększenie stężenia cefpodoksymu w osoczu krwi.
Aplikacja dla dzieci
Tabletki Cefodoxu można przyjmować dopiero po ukończeniu 12 roku życia. Niemowlętom od 5 miesiąca życia wolno przepisywać lek w postaci zawiesiny.
Analogi
Analogami leku są Aksef z Doccefem, a także Zinacef, Cefpotec i Zocef.
Recenzje
Cefodox otrzymuje głównie pozytywne opinie od dorosłych i rodziców, którzy podawali lek swoim dzieciom. Na przykład, działa szybko na infekcje górnych dróg oddechowych - zapalenie oskrzeli i inne zmiany zakaźne. Pacjenci zauważają, że objawy choroby szybko mijają - ból, gorączka itp. Kolejną zaletą jest to, że negatywne reakcje na lek rozwijają się tylko sporadycznie.
Jedyną wadą jest niewygodna forma zwalniania zawieszenia.
Popularni producenci

[